Het doel was om de gevolgen van het schoonborstelen, zoals dat in de praktijk gebeurt, van stofwisdoeken in beeld te brengen. Hiervoor is gebruik gemaakt van verschillende gebruikte stofwisdoeken en een professionele fotograaf. Deze aanpak heeft niet geleid tot een uitgebreide wetenschappelijke analyse met conclusies en aanbevelingen maar geeft wel stof tot nadenken. De zichtbare resultaten van de gebruikte stofwisdoeken zijn vervuiling in de vorm van; zand, haren, huidschilfers, vezels, papier, roet, as en dergelijke. De bestanddelen van het aanwezige stof zijn niet direct zichtbaar maar verhogen wel de algemeen bekende risico’s op; verkoudheid, loopneus, keelklachten, griep, koorts, moeheid en geïrriteerde ogen. Dit komt omdat stof; allergenen, bacteriën, schimmels, en virussen bevat.
Uit de beelden blijkt dat er behoorlijk wat stof opwervelt bij het afborstelen van een microvezel stofwisdoek. In die zin spreken de beelden voor zich. VSR benadrukt om in elk geval als voorzorgsmaatregel bij twijfel niet te inhal(er)en.

Methode

In twee kantoren met linoleum vloeren is de uitgangsconcentratie gemeten van het aantal deeltjes, bacterien en schimmels.

Resultaten en conclusie

De kantoren bleken relatief schoon, hoewel de bacterieconcentratie aan de hoge kant was. Hoe meer mensen in het kantoor aanwezig waren des te hoger de concentraties van deeltjes en bacterien. De buitenluchttemperatuuur had grote invloed op de aantallen schimmels, omdat het gebouw natuurlijk geventileerd was. Daarbij was de spreiding in de meetresultaten groot en liet dit in combinatie met het beperkt aantal metingen, weinig ruimte voor significante verschillen. Daarom had overstappen naar gezond schoonmaken geen significante invloed op de meetresultaten. Wel bleek dat de concentratie deeltjes en bacterien in het meetkantoor lager dan in het referentiekantoor tijdens gezond schoonmaken.

De aanbeveling die hieruit volgt is dat in een vervolgstudie gekozen dient te worden voor een vuilere uitgangssituatie in een mechanisch geventileerd kantoor, schimmelmetingen achterwege te laten en deeltjes en bacterien vaker te meten. Ook dienen dan het aantal personen in de kamer beter geregistreerd te worden en een statisticus betrokken te worden bij de opzet en uitwerking van het onderzoek.